UTANMA

Yaşanır aşkların en coşkulusu,
Sevmek denen duygudan arınmadığın zaman.
Bir kaçamak bakışta bulunur en koyusu,
Kendini sevmeyi bilebildiğin zaman.

Korkmadan ,özgürce bağırıyorsan eğer,
Utanmadan ,sevgini söylemekte özgürsen,
Verdiğin ölçülerde ,alabildiğin değer,
Varolmanın keyfine sen de varabildiysen.

Utanma, korkma sakın ,ver kendini sevgiyle,
Der gönül çiçeğini,sal kokunu sevgiyle
Gül,güldür,ağlatmanın anlamı yok hayatta
Sev ,delice,coşkulu ; sev, seveni sevgiyle.

SEN SEVME BENİ

Sen, beni sevme.

Umutları katık etme ekmeğine.
Yolları bekleme,
Yılları bekleme,
Çaresizlik nedir bilme.
Arama, dayanacak bir omuz.
Uzatma, ellerini boşluğa.
Geceler uzun gelmesin sana.

Sen,ben gibi ağlama.
Yüzünde güller açsın, gülünce
Çoban yıldızı ol her sabah.
Acılarla yıkama yüreğini,
Sen ,sevme ben gibi.

Rüzgarlara,yağmurlara bel bağlama.
Bekleme ,
- sevda yelkenleri dolacak diye.
Kurumuş topraklar bir kere...
Bir katre yağmur bekleme.

Sen, beni bilme
Çekme kahırları.
İçinde figan,ağlama,
Ben gibi yanma.

Güzellikler sana,
Yangın banadır.
Sen,
Beni,
Sevme...

Ben anneyim

BEDENİMDEN FIŞKIRIR,
DÜNYAYA HÜKMEDEN ÇİÇEKLER.
KİMİ KEZ
BİR KRAL ANASIYIM UZAKLARDA,
KİMİ DE
AFRİKA’DA
KOCA KARINLI BİR ÇOCUĞUN...

SARI, KIRMIZI, BEYAZ, SİYAH
TOPRAĞIMDA HARMANLANMIŞ
YILLARDIR
BEREKETLİYİM,

MISIR’DA
NİL KENARINDAN,
MEZOPOTAMYA’YA
SİBİRYA’DAN ,
AFRİKA’YA,
OĞULLARIM FETHETTİ AMERİKA’YI
ASYA’YI İNLETTİ TOPUKLARI.

ÇEKİK GÖZLÜ ÇOCUKLARLA,
KIZILDERİLİLER KARDEŞ
ZENCİLER BENİM BÜYÜLÜ GECELERİM
SARILAR GÜN IŞIĞIM.
BEDENİMDEN FIŞKIRIR
DÜNYAYI DÜNYA YAPAN ÇİÇEKLER.
BEN ANNEYİM.


Çiğdem ALTINÖZ

Yüreğinde annelik duygusunu hissedebilenlerin ve tüm annelerin, anneler gününü kutluyorum.

Var

Bir şey var
hep düşündüğüm
bir şey
boşa koyduğumda
dolmayan
doluya akıttığımda
almayan

bir şey var
anlayamadığım
anlatamadığım
yoklukta sarmalanan
varlıkta uçuveren
bazen
ölüm kadar soğuk
taş gibi
sert oluveren
bir şey

düşündüğümde
çıldırma noktasına
düşlediğimde
yanı başıma gelen.
hem sıcacık ben gibi
hem yabancı,el gibi
hem sönen ateşin son kıvılcımı
hem alevleniveren
şaşırtarak

bir şey var
düşündüğüm
bana ait
ama benim olmayan
bittiğini sandığımda
varlığını algıladığım
umutsuzca umutlanıp
geleceğe düşler kurduğum
bazen
ateş kadar sıcak
bazen
buz gibi soğuk
estiğinde ılıman

bir şey var
vazgeçemediğim
anlatamadığım,aktaramadığım
zamana inat yarıştığım
küsüp küsüp barıştığım
bitti dediğimde
yeniden başladığım.
çaresizlik içinde kıvranıp
bitirerek kendimi
ve çiğneyip değerleri
tiksinerek
uzaklaştırmaya çabaladığım.
başardım sandığımda
yenildiğimi anladığım
kapıma yaslandığında
yandığım
bir şey var
var işte
var.




Bir şubat gecesinde