Sınav

- Affet bizi çocuk-

Her gün apayrı konu her daim yeni gündem
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
Bölündük parça parça, suç hep başkasında mı?
Bu şiirle iğneyi bize batırıyoruz
.
Düşünmüyoruz asla dünyayla doluyoruz
Sarıldıkça yaşama gün be gün soluyoruz
İş işten geçince de otları yoluyoruz
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
.
Hem gerçek hem sanalda rüyaya dalıyoruz
Sanki birer arıyız her balı alıyoruz
Katloluyor insanlık seyirci kalıyoruz
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
.
Helal haram demeden ne bulsak içiyoruz
Bile bile hatayı o yoldan geçiyoruz
Farkında mıyız bilmem yanlışı seçiyoruz
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
.
Günahsızlar ölüyor, görmüyor gözlerimiz
Ne acı, hamasetle doluyor sözlerimiz
Değerini yitirdi parlayan özlerimiz
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
.
Bir gün Filistinliyiz bir gün Arakanlıyız
Efeliğe geldi mi, harbi delikanlıyız
Gâvura göre bizler hepten eli kanlıyız
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
.
Yediğimiz nimetin kıymetini bilmeyiz
Unuttuk insanlığı gözyaşını silmeyiz
Böyle gidersek eğer yarınlarda gülmeyiz
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
.
Geçer, geçmez sanılan anlayamazsın bile
Kör olup da inanca, adalet diye diye
Bu kadar aymaz olmak, bunca itiraz niye
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
.
Çıkar başını kumdan bak dünyaya iyice
Işık tersten gelince gölgen senden irice
“Oku” denmiş hikmet var azıcık düşününce
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
.
Gerçeği gösteriyor eğer açıp okusan
İmanın gücü ile kilim gibi dokusan
Ol güneş gibi sıcak olma nefreti kusan
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
.
Kitabında her detay birer birer yazıyor
İnanmayan reddeden her devirde azıyor
Kişiler yaptığıyla mezarını kazıyor
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
.
Hayatımız bir sınav kazanmak değildir zor
Bilemiyorsan yolu gerçek bilene bir sor
Akıllanmayacaksak cehennem tümden bir kor
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz
.
Bilemezsin ki şu an belki ömrün son anı
Yerin düşmanın değil dostun güvenli yanı
Bir olmak, iri olmak, diri olmak zamanı
Biz şerle ve hayırla imtihan oluyoruz

Fasl-ı Hazan

Güne elveda derken ba'zan mahzun olunur
Solarken sisli zaman, erir ve kaybolunur
Bilemezsin kaç titrek vakit kaldı ömürde
Mağribdeki şu'lereng yer ediyor gönülde
.
Güle yangın bülbülün pek acıklı ötüşü
Fasl-ı hazandır zaman, yok geriye dönüşü
.
Uzanırken gölgeler garbı aşıp taşıyor
Gurbette gün batımı gözleri yaşartıyor
Usulca iniyorken omzuna hasret tülü
Dokununca cansitân, kokar mı ömür gülü
.
İrtihal etme anı, rindlerin son gülüşü
Fasl-ı hazandır zaman yok geriye dönüşü






Fotoğraf : Murat Aydınlılar

Bir akşamüstü Beyoğlu’nda Suzan’ı beklerken

Güneş batarken, gölgesi suya düşmüş dağ gibiyim

Ümitlerim uzak yol yolcusu, doğurma sancısındayım

Rahmanın rahmeti sıkıntıda gizliymiş, 

- şifa acı ilaçtadır, iç ve bekle yüreğim

Telaşlı adımlar eziyor cefakâr kaldırım taşlarını

Herkeste geç kalma korkusu, 

- ya da anlamsız bir yetişme çabası

Oysa ölüm pat diye geliyor

Ne alakası var ölümün 

-  bir akşamüstü Beyoğlu’nda Suzan’ı beklerken?

.

Kaldırım taşları ezilirken ayaklar altında, 

- kimsenin umurunda değil

Tramvaya asılmaya çalışan çocuk, 

- paketlerine derdi doldurmuş teyze,

Telefonlarında kaybolmuş gençler 

akıp gidiyor su gibi

Neden zaman akmıyor, 

- zaman dediğin tartılır mı?

Ezilen taşların canı acır mı?

Boyası dökük, külüstür bir arabadan 

Orhan Gencebay sesleniyor hüzünlü

Ya evde yoksan?

.

Kendimle vuruşuyorken öylece, 

-  aklımdan neler de geçiyor

Güvercinler iniyor yorgun taşlara, 

-  dilenciler peçete kutusunda

Tanıdığım şehrin tanımadığım insanları,

- her biriniz gelip geçerken gözümden,

- ömrüm tükeniyor

Beklemek öldürür mü?

.

Sarı, kıvırcık saçlı kadın adres soruyor

- lahmacun kokulu bir adama, elleri cebinde

Okulu kırmış liseli kızlar kıvırtarak yürüyor, biraz işveli, nazlı

Duvarın kuytusunda oğlancık, müşteri beklemede

Üçüncü sınıf otel müşterisi zenci, 

- şu tinerci çocuk, ya da sıska esrarkeş

Hepsi bir öykünün satırcıkları gibi

Ya da yazılmamış senfonimin kaybolmuş notaları

Perde

.

Dalgalar vuruyorken sahilime, 

 - köpüklenirken yürek

Kırk yıllık hatrı olan kahvenin kokusu burnumda

Yakınlarda kurukahveci var mı acep?

Uzaktaki çalgıcı, gitar çalmakta Rodrigo’ya inat

Saçlarını atkuyruğu yapmış entel, 

melon şapkalı adam, 

tesettürlü birkaç bacı

Alkolle tütün aşk yaparken, mezede boğulmuş rakı

Kendini polis sanan belediyeci, 

piyango satıcısı

Sahte düşler sokağında tanıyan çıkar mı beni?

.

Açılmasa pencereler bu akşamüstü, 

- gözler görmese

Açlığını duyurmasa deniz yosuna, 

- kestane kokmasa hava,

Duvarlarda, “üstüne yeni bir sen giy” yazmasa

Şairler 

" kanatlarında yağmuru taşıyan kelebeği  " anlatmasa

Hele ki 

umudun kuşları vurulmasa bu akşam

Sahi, ölen ümitleri nereye gömerler?

.

Gölgeler kaçak oynuyor bu saatlerde, 

- ciğere de tütün iyi geliyor be

Şu lambası tekleyen direk gibi, 

- son ışıklarım sönüyor birer birer

Oysa 

Etna gibiydim patlamaya amade

Yokluğu butlan hükmündedir kayıtlara geçsin hâkim bey

Budur ömrün son celsesi, kırdığın kalemle avunurum

Başıma gökyüzü yağdı, bulutlarım tek bir renk

.

Çek ayağımdan iskemleyi cellat efendi 

-  ne bekliyorsun

Sanma ki gözyaşı yağmurunda boğulurum

Son ana kadar öylece, vakurla dururum

Bir akşamüstü Beyoğlu’nda Suzan’ı beklerken

Tek kurşunla aşkı vururum
.
.
.
Başlığı ödev olarak veren Yazar Jale Sancak hocama sevgi ve saygılarımla