Oğul - Tüm şehit annelerine ithaf edilmiştir

Alların içinde gelirken bana

Al kanlar içinde doğmuştun oğul

Unuttum sanmıştım doğum acını

Ölümün yanında o neymiş oğul

.

Elimi tutup da yürüdüğün gün

Canlandı gözümde okul dönüşün

Hani ilk sakalın çıktığı o gün

Çatal çatal sesinle canımdın oğul

.

Bıyıkların terlerken on altı mıydın?

Halaylar çekerken komşu düğünde

Ne tez büyüdün de yoklaman geldi

Gözümde nur idin sevgili oğul

.

Halayları senin için çektiler

Yeni yetişen arkadaşların

Eller üzerinde hoplatılırken

Düşeceksin diye korkmuştum oğul

.

İlk üç ay sofrada yerin boş iken

Koyardım tabağı gelirsin diye

Sen yoktun, kalbime saplanır diken

Şafağı sayardım bilirsin oğul

..

Yemin törenine gelememiştim

Ağladım, töreyi yenememiştim

Oğlumu gidip de görememiştim

Savruldun sılaya yanarım oğul

.

Şafaklar sayılıp, gün beklenirken

Mektubun gelirdi okurdum oğul

Günlere yeni bir gün eklenirken

Yolladığın resmini koklardım oğul

.

Sesini duyduğum ender anlarda

Yüreğim titrerdi sanki bir anda

Helallik dilerdin her telefonda

Haklarım helaldi sana hep oğul

.

İzine geleceğim dediğin günde

Evime gün doğdu işittiğimde

Hani sarma dolma istediğinde

Canımı sarasım geldi be oğul

.

Günleri sayarken bir telaş ile

Haberin tez geldi asker eliyle

Çatışma yapılmış dağ itleriyle

Göğsünden vurulmuş ölmüşsün oğul

.

Şimdi al bayraklar sarmış bedeni

Yavrumun yanına götürün beni,

Allara boyanmış kutsal kefeni

Rabbime yürüdün ey güzel oğul,

Şahadet şerbetin içtin be oğul.

.

Yanıyor içimde sana ait şey

Kefenin ıslanır, gozümdeki ney?

Ey şehidim, Mehmedim ey gonca gülüm

Bu vatan satılmaz, yerde kalmaz kan

Titre kahpe düşman, eğ başını eğ

.

Yanar anaların garip yüreği

Eğilir mi sandın Türk'ün bileği

Fedadır vatana oğullarımız

Yollarız savaşa, takıp tüfeği

.

Evlatlar biterse biz buradayız

Yürek yangınımız yakacak sizi

Elif'iz, Ayşe'yiz ,Kezban, Zöhre'yiz

Ezecek nasırlı topuklar sizi

.

Sanmayın bölünür bu aziz vatan

Çelik göğsü bulur kurşunlar atan

Hükümet sormazsa size bunları

Hesabı soracak kabirde yatan

.

Vurulup öylece yatıyor yerde

Bir hasretli bakış, kan var o serde

Nerdesin Allahsız nerdesin nerde?

Çık karşıma er isen göster kendini

Cesaretin var ise vur düşüncemi

.

Bizler önce vatan diyenlerdeniz

Allah'a hamd edip gidenlerdeniz

Sadece secdede eğilir başlar

Ölümü Zemzem gibi içenlerdeniz

.

Korkmayız versek de cankuşumuzu

Ağlayarak gömsek de son yavrumuzu

İmanlı sinemiz en sağlam siper

Vermeyiz kimseye can yurdumuzu

Bir Resim bir Şiir

Bir yola çıkmşsın ki dönüşü yok bir daha

Başlamak ne mümkündür yeni baştan bir daha

Geride kalan şimdi sanki çölde bir vaha

İstemezdin belki de yaşamayı bir daha

.

Her ne olduysa oldu herşey sanki bir anlık

Bir varsın bir de yoksun ölüm bile bir anlık

Boşa geçmişse eğer, boşsa inan çok yandık

Heves dediğin ne ki hepsi hepsi bir anlık

.

Goncaydık açtık sonra, erdik geldik bir yaşa

Binlerce gün geçse de sen doğruyla bir yaşa

Az yaşa, çok yaşa ne ? Akıbet gelir başa

İnancına sarıl ve Rabbin ile bir yaşa

.

Yer gri gök griyse ne çıkar ardı mavi

De ki bir kuş olmuşsun kanat çırp mavi mavi

Örgün doğru örülsün, yüreğin olsun kavi

Ha sandal ha bir tabut son rengin işte mavi

.

Ne koyarsın sandala bu dönüşsüz gidişte

Zaman dediğin nedir, bu duraksız gidişte

Hamdık, yandık, piştik mi bu bilinmez sır işte

Duam yanında aşkın bulunsun bu gidişte

.

Aşk ile aşka gitmek ne güzel bir hayaldir

Aşabilip Sırat’ı uçabilmek hayaldir

Biz körüz bilemeyiz Ona herşey ayandır

El Makamü’l Emînde kalabilmek hayaldir

Çiğdem Altınöz

08/07/2019- Antalya

Fotoğraf: Murat Aydınlılar

Kahve ve aşk

Kızım bir kahve yapmış, bol köpüklü lezzetli
Ama suratı asık belli ki biraz dertli
Sordum ne oldu yine düştü suratın yere
Söylemedi nedense ısrar ettim kırk kere
.
Mutfağa doğru düştü yolum işte bu yüzden
Öğrenmeli sebebi, anlamalı kökünden
Baktım tezgâhta fincan boynu bükük yatıyor
Cezve onun yanında gözyaşları döküyor
.
Ağlama dedim ama yoktu duyan dinleyen
Cezvenin hali harap, keman sanki inleyen
Bu ne büyük sevgidir sordum cevap vermedi
Beklediğim yanıtlar bizim kahveden geldi
.
Dedi onun derdini bir ben bilirim inan
Bakma sen gözyaşına fincan acısı yalan
Onun derdi benledir yıllardır bana aşık
İnan ki çok kıskanır içine girse kaşık
.
Kahve, Yemen’den gelmiş, kimse bunu unutmaz
Özenle pişirince, kokusu dayanılmaz
Bakır ise kararır yıllarca parlatılmaz
Eskiyince atılır adı bile anılmaz
.
Fincan kırılsa bile hatırı var kahvenin
Gel gör ki kimse bilmez kıymetini cezvenin
Oysa yanar ateşte koruyarak kahveyi
Kim ondan iyi bilir yana yana sevmeyi
.
Sevdin mi için için yanarak seveceksin
Gelen bin derde bile eyvallah diyeceksin
Var cezve ol sev yeter, kim pişmiş ki yanmadan
Asla vazgeçme sakın, Yaradanı anmadan
.
.
Çiğdem Altınöz

Fotoğraf : Murat Aydinlilar

Neydi sebebi?

Dalından ayrılınca nazlı gelincik

Döküyor yaprağın ağlıyor gibi

Kopardın dalımı yıktın dünyamı

Buna değer miydi, neydi sebebi?

.

Aşk dedim bilmedin hiç anlamını

Ah dedim duymadın bu feryadımı

Taparak dünyaya aldın ahımı

Buna değer miydi neydi sebebi?

.

Bahardık , tomurcuk, çiçek bir zaman

Yeşerdik boy verdik demedik aman

Farkıma varmadın geçiyor zaman

Buna değer miydi neydi sebebi?

.

Hevesler uğruna kötüye aktın

Dökülen yaşlara görmeden baktın

Acımadan yüreğimi nasıl da yaktın

Buna değer miydi neydi sebebi?

.

Oysa anlamadın aşktı aslolan

Aşk varsa cihanda gerisi yalan

O aşk ki tektir hep bizi yaratan

Bilmedin bilmedin neydi sebebi?

İçim acıdı

Bir müzik dinledim yüreğim ayaz

Eskileri andım içim acıdı

Tozlu yollarında gezindim biraz

Gerçek gibi sandım içim acıdı

.

Bir anı, bir resim bazen de mektup

Sararmış anılar kaybolmuş kutup

Nerdeyim, ben kimim birden unutup

Yalancıya kandım, içim acıdı

.

Herkesin hayatı kendine roman

Kiminin düz yolu, kiminin orman

Çekilen her çile bilsek ne yaman

Bin ateşte yandım, içim acıdı

.

Varlığa yokluğa şükrettim her dem

Çiğ süt emmiş dedim velev ki adem

Kaderim böyleymiş, öyleymiş madem

Tuza ekmek bandım, içim acıdı

.

Bir haber okudum sonu pek yalan

Pazara koysan da olmaz bir alan

Gel gör ki yalanı bende bir talan

Doğruyu umandım içim acıdı

.

Yalancı dünyaya çabuk kandılar

Baş secde bilmezken Rabbi andılar

Günahı mum sanıp boşa yandılar

Hakk’a el açandım içim acıdı

.

İnsanoğlu denen garip yaratık

İnançsız sanki çöp, bir katı atık

Akıl bitmiş ise umut yok artık

Zamanda bir andım içim acıdı

.

Mis koktu burnuma evlat kokusu

Her birinin ayrı, huyu, dokusu

Elbet başlayacak ölüm uykusu

Can içre candım da içim acıdı

.

Rabbim bana verdi üç güzel elmas

Her biri değerli birbirinden has

Evladı yok sayan, ahlaken iflas

Elifimi sarandım içim acıdı

.

Yıllar akar iken hamdım, dumandım

Kimi gün yel idim çokça barandım

Kıymetim bilinse belki mercandım

Oysa hep hüsrandım, içim acıdı

.

Rabbime dedim ki kul hakkım olsun

Senin terazine çektiğim dolsun

Çünkü biliyorum en doğru yolsun

Ağladım, ağladım içim acıdı

Çocukluğa köprü kurdum

Öyle uzakta kalmış, inan zor anımsamak
Sararmış anılarım, silik resimler gibi
Asude çocukluğu bir şiirle yaşamak
Geçmişe bir yolculuk yapıyor olmak gibi

***
Düşündüm de
Yarım yüzyıllık yaşam…

Hayret
Nasıl da geçmiş zaman

Bir resim…
Siyah , beyaz

Bahçede sardunyalar

Saksıda bir sopa
Sopaya takılmış
- yarım yumurta kabuğu

Önde ben,
Bin dokuz yüz elli altı çocuğu

Yüzümde
Aydınlık gülümsemem
Sorsan.
- Yer neresi
Diyemem

Kulağımda
Takunyalarımın
bir de…
Dedemin sesi

Taş sektirdiğim bahçe
Ölen bir serçe

Ah
Bir de çığırtkanlığım
- Hülliyet, Milliyet, Aşkam
- yok mu gazte alan?

Satmaya çabaladığım
Bir hafta önceki gazeteymiş
Ne gam…

İlk okulum,
İsmet öğretmenim
Erkek ismi gibi ama, bayan
Soyadı da Eryolalan

Nedense
Ne yüzünü unuttum, ne de sesini
Demek ki sevmişim kendisini

Üst üste dizdiğimiz dokuz taş,
Eve dönüşlerde kirli üst baş
Ya dayak attıklarıma ne demeli ?
Kız çocuğu değilim sanki

Çantamı eve kadar taşır erkekler
Ya her mevsim kapıma gelen çiçekler?

Hani var ya…
Az dayak yemedim babamdan

Ama n’apim
Vazgeçemem çiçek sevdamdan

Bozuktu aram nedense matematikle
Amca desteği ile barışmıştım fizikle

Fransızca desen sular seller gibi
Şimdiyse aklımda kalan
- Ko man tel le vu
- Sen yaptın sen ye onu

Orta, lise derken
Baktım ki büyümüşüm…
Vazgeçtim pek çok şeyden
Üniversiteye giderken

Çalındı düşlerim, bitti hayaller
Babam dedi…“İşte kızım buna hayat derler”

***
Oysa bilmezdi babam, bitemezdi umutlar
Cebimde saklı durur çocukluk misketlerim
Her birinde bir düşün renkli yansıması var
Ondandır sanıyorum, değişik şiirlerim…
.
.
.

Çiğdem Altınöz