Göl zamanları

Alıp götürür seni engin maviliklere

Hayatının anlamı sanki göl zamanları

Geçmiş denen köprüye dönüp bakınca hele

Ne acıdır yaşanan, belki çöl zamanları

.

Yaşanmış yaşanacak bin bir hayal gezinir

Sızlar aniden yürek, beyninin kıvrımları

Parlar solmuş tüm renkler, aniden keşfedilir

Anlam sandığın şeyler yitirir anlamını

.

Belki bin kez acıyla yaşlar akıttın nice

Dertle yaşanmış yıllar, çekilen onca çile

Boşa geçti bir ömür dediğin olsa bile

Değer inan ki değer Rabbine tevekküle

.

Artık dingin bir gölsün, ayrı güzel her rengin

İçinde duyguların, bilemezler ne engin

Sen artık bir aynasın, ele pus zamanları

Yüreğin konuşuyor , dile sus zamanları

Onbeş ekim ikibinonaltı.19:07

Fotoğraf: Murat Aydınlılar

Kavuniçi aşk

Bazen kor olur da yanar yürekler,
Bazen denizlere düşermiş rengi

Kalbe inerken huşu, nemlenir gözler

Bu muhteşemliğin, yoktur hiç dengi

.

Bu an, öyle bir an, lal olur diller

Gün hasretle öper, son ışıkları

Tabiat zikreder, duada eller

Bir hüzün sararmış hep âşıkları

.

Aşk dediğin ne ki vurur da geçer

Kalır en derinde ince bir acı

Bitmeyecek aşkı yürekler seçer

Yanan yüreklerin sonsuz ilacı

.

Her baktığın şeyde Onu görürsün

Öyle bir aşk ki O, taçtır başlarda

Benliğin titrer de kanar durursun

Bedene gerek yok böyle aşklarda

.

Artık tümden korsun, hep yanmadasın

Denizde damlasın, arıda balsın,

Her akşamüzeri bulutlardasın

Varsın Güneş sönsün “Aşk” sende kalsın