Bir bina

Tuğlası sağlam, harcı has bir bina idim

Ne yağmurlar, ne fırtınalar gördüm

Depremlerle sarsıldım çok kez

Yıkılmadım

Hayranlıkla bakanlarım vardı,

Dinamitlemeye uğraşanlarım

İçeriden yıkmaya çalışanım da

Hiç birine

Aldırmadım

Tarihi eser diyordu çocuklar

Anılarla değişti rengim

Pencerelerimde güvercinler

Çatımda serçe yuvaları

İnatla

Boyanmadım

Biliyorum eskidim

Çok hırpalandım.

Karar verdim

Yıkıklarımı onarmayacağım,

- varsın yıkılsın

Her şeye ve herkese rağmen

Kendimden yeni bir bina yapacağım

Niye?

Doğarsın, okunur kulağa ezan
İsmini üflerler bin bir niyetle
Bilmezsin dünyanın kahpeliğini
Ana sütü baldan tatlıdır, niye?
.
Hayata attığın o ilk adımda
Yürürsün bilinmez dikenli yolda
Sevinir sevenler başardın diye
Düşünce uzanan el olmaz, niye?
.
İlk kelime, ilk cümle neşedir o an
Sonrası susmayı öğrenir insan
Halin tercümesi, kutsaldır lisan
Düşünsen suç değil de söylesen, niye?
.
Şansın yaver gider makbul olursun
Tersi olur ise dostsuz kalırsın
Kefenin cebi yok deseler bile
Paranın peşinde koşarlar, niye?
.
Akan çeşme iken içenin çoktur
Verince ağa eli tutulmaz olur
Tükenince başına kakılır her şey
Kaderim bu mu diye sorarsın, niye?
.
Gün gelir yakının uzaktır sana
“Beş fazla” sevense tuzaktır sana
Ders alıp da uykudan bir uyansana
Yıkıldıkça kalkmaya çalışmak niye?
.
Küllerinden doğardın külün kalmadı
Gül bağında Güliz’din gülün kalmadı
Gözünde bir damla ferin kalmadı
Hayata yeniden sarılmak niye?
.
Ömür denen ne ki bir var bir yoksun
Eller aç olsa da sen gönlü toksun
İz bırakabildiysen geçtiğin yolda
Varsın mezar taşın olmasın bile
.........Seni üzenler düşünsün ne yaptık diye