16 Temmuz 2006

ZELİHA'NIN ARDINDAN


Solda Zeliha, ortada Dudu, sağda ise anneleri Havva...
Üçü de yok artık...Önce Zeliha terk etti dünyayı, sonra kızkardeşi Dudu...2009 yılında ise anneleri dayanamadı kızlarının yokluğuna...
Allah üçüne de rahmet eylesin.


ZELİHA'NIN ARDINDAN

En içten duygularla acıma ortak
Gönül dostlarıma selamlar olsun
Bu dostluk hep sürsün olmasın çatlak
Yazın dostlarıma selamlar olsun

Bedeni kavuşturduk toprağı ile
Ruhu huzur bulsun cenneti görsün
Islandı sineler gözyaş seliyle
Ağıtlar yakıldı saçım kim örsün

Annesiz kalmayı düşündüm bir an
Yüreğim titredi acıdan o an
Zor oluyor ölümü ana-babanın
Herkese uzun ömür versin yaradan

Dönünce evime şükrettim sağım
cıvıldaşır kuş gibi, şen yavrularım
Onlar can damarım, tüm hayat bağım
Cümlenize uzanır tüm dualarım

Tadacak her nefis ölümü bir gün
Kimine kıyamet kimine düğün
Biz yalan dünyanın kananlarıyız
Gerçek dünya ötede görürüz o gün

Dilerim hesaplar kesildiğinde
Sırat köprüsünden kolay geçelim
Kul hakkı olmasın üzerimizde
Kamil insan olup dostu seçelim

ZELİHA

İnsan çiçek gibidir
Bakmasını bilirsen
Bazen hayvanlaşsa da
İnançsızlık yüzünden

Yine de vardır elbet
En kötünün vicdanı
Gün gelir onun bile
Sızlıyordur vicdanı

Biz ise çok şükür ki
Kaybetmedik manâyı
Yitirseydik çok şeyi
Bize derlerdi "ayı"

Hamd ederim her sabah
Doğru yoldayız diye
Halden anlamayana
Onca çabamız niye ?

Bu sabah hüzünlüyüm
Yine bir haber aldım
Çağın vebası kanser
Haberiyle uyandım

Yine götürmüş bizden
Doğru yolda birini
Fransa’da bir ablam
Yenememiş kanseri

Ne garip vatanından
Uzakta böyle ölüm
Hele hele üç ayda
Alıverince gülüm

Kocası yemek yapmış
Haydi ye bunu demiş
O ise soğukkanlı
Şehadeti getirmiş

Sen ne diyorsun adam
Ben artık gidiyorum
Deyip şehadet etmiş
Ardından oracıkta
Ruhunu teslim etmiş

İnanamadım diyor
Otuzbeş yıllık eşi
Sanki öteye değil
Bir uykuya geçmişti

İşte dostlar ölüm bu
Bir varsın birden yoksun
Hayata sarılırken
Manâya uçuyorsun

Demem o ki düşünelim
Hem günü hem yarını
Göreceğiz hallerin
Kârı ve zararını

İyi insan olalım
Elden gelebildiğince
Kırmayalım gönüller
O gönül ki çok ince

Ben kendi hesabıma
Helâllik diliyorum
Kırdımsa gönlünüzü
Helâl edin diyorum

İnsanoğlu bir çiçek
Bir gün soluverecek
Kimsen yoksa çevrende
Kim hak helâl edecek?

Hep sevelim, sayalım
Demeyelim öbürü
Yaradılmışı sevmek
Yaratandan ötürü

Çiğdem yine coştun sen
Bitsin artık sözlerin
Yola koyulmak vakti
Yaş dolsa da gözlerin

İşte asıl gerçek bu
Biz yalan dünyadayız
Dertleniriz o, bu, şu
Nelerin farkındayız?

Ansızın son bulacak
Bitmez denen dertlerin
Musallada yatacak
Bir gün senin bedenin

Bir varmış, bir yokmuşsun
Ardında kalana bak
İyi işler yaptıysan
Yanına kâr kalacak

Gerçek dünyaya giden...
Duamız sana boldur
Son vazifeyi yapmak
Boynumuzun borcudur

Varsa bir hakkın bende
Helâllik diliyorum
Hepinize de dostlar
Hakkım helâl diyorum

Solarsa çiçeğimiz , vakti geldiği zaman
Açacak nice çiçek şüphe olmasın bir an
Kadiri mutlak O'dur, dönüşler her dem O'na
Sahibimiz bir tek O, Rahman ve Rahim olan