ZELİHA

İnsan çiçek gibidir
Bakmasını bilirsen
Bazen hayvanlaşsa da
İnançsızlık yüzünden

Yine de vardır elbet
En kötünün vicdanı
Gün gelir onun bile
Sızlıyordur vicdanı

Biz ise çok şükür ki
Kaybetmedik manâyı
Yitirseydik çok şeyi
Bize derlerdi "ayı"

Hamd ederim her sabah
Doğru yoldayız diye
Halden anlamayana
Onca çabamız niye ?

Bu sabah hüzünlüyüm
Yine bir haber aldım
Çağın vebası kanser
Haberiyle uyandım

Yine götürmüş bizden
Doğru yolda birini
Fransa’da bir ablam
Yenememiş kanseri

Ne garip vatanından
Uzakta böyle ölüm
Hele hele üç ayda
Alıverince gülüm

Kocası yemek yapmış
Haydi ye bunu demiş
O ise soğukkanlı
Şehadeti getirmiş

Sen ne diyorsun adam
Ben artık gidiyorum
Deyip şehadet etmiş
Ardından oracıkta
Ruhunu teslim etmiş

İnanamadım diyor
Otuzbeş yıllık eşi
Sanki öteye değil
Bir uykuya geçmişti

İşte dostlar ölüm bu
Bir varsın birden yoksun
Hayata sarılırken
Manâya uçuyorsun

Demem o ki düşünelim
Hem günü hem yarını
Göreceğiz hallerin
Kârı ve zararını

İyi insan olalım
Elden gelebildiğince
Kırmayalım gönüller
O gönül ki çok ince

Ben kendi hesabıma
Helâllik diliyorum
Kırdımsa gönlünüzü
Helâl edin diyorum

İnsanoğlu bir çiçek
Bir gün soluverecek
Kimsen yoksa çevrende
Kim hak helâl edecek?

Hep sevelim, sayalım
Demeyelim öbürü
Yaradılmışı sevmek
Yaratandan ötürü

Çiğdem yine coştun sen
Bitsin artık sözlerin
Yola koyulmak vakti
Yaş dolsa da gözlerin

İşte asıl gerçek bu
Biz yalan dünyadayız
Dertleniriz o, bu, şu
Nelerin farkındayız?

Ansızın son bulacak
Bitmez denen dertlerin
Musallada yatacak
Bir gün senin bedenin

Bir varmış, bir yokmuşsun
Ardında kalana bak
İyi işler yaptıysan
Yanına kâr kalacak

Gerçek dünyaya giden...
Duamız sana boldur
Son vazifeyi yapmak
Boynumuzun borcudur

Varsa bir hakkın bende
Helâllik diliyorum
Hepinize de dostlar
Hakkım helâl diyorum

Solarsa çiçeğimiz , vakti geldiği zaman
Açacak nice çiçek şüphe olmasın bir an
Kadiri mutlak O'dur, dönüşler her dem O'na
Sahibimiz bir tek O, Rahman ve Rahim olan