VAZGEÇMEK

Yalnızlığın acısı vuruyor yüreğime,
Oldum olası arsızdır zaten acı.
İstemeden gelir yerleşir içimize.
Sarmaşık misali,
- sarılır durur öylesine.

Sebepsiz değildir elbet figanım.
Bağırmak gelir bazen,
- avazım çıktığınca.
Hele bir deli tutkudur,kaçmak.
Almak başını,
- ver elini özgürlük.

Sonra,
bir dost sesi yankılanır kulağımda.
Hayır!
- değildir çözüm kaçmak,
Yakala hayatı,
- asıl olabildiğince
Hayır demeyi öğren
- gideceğine...

Kalabalık ne çok etrafımda.
Ama neden yapayalnızlığım var?
Ve neden hüzün içimde?

Aralamak
- perdeleri ve görmek ölümü
Sonra,
- usuldan uzanmak kucağına
Sev beni demek
- bir anne şefkatince
Ve bırakma beni ellere,
Al götür gittiğin her yere.

Sahipsiz kalmak korkusu niye?

Yok,
- ölüm de çözüm değil.
Ne yapmalı öyleyse ?

Vazgeçmeli bir şeylerden.
İyi de neden?
Ya
- sevmek arzusundan
- ya sevilmek....
Ya
- benim hayatım değil ,
Ödünç almıştım zaten demek.

Ya rest çekmek acı çektirenlere.
Ya da acıyı kabullenmek.

Ortasını geçmişken ömrün.
Niye mücadele etmek ?
Boş vererek
- herkese ve her şeye
Acaba
- yeniden mi denesek ?