O EV...

O, eski,ahşap,viran bir evdi
Sinesinde ne anılar gizlenmiş
Suskun duruyordu karanlıkta
Geçmişinde ne çileler yüklenmiş

O ,üç nesil büyütmüş bir evdi
İçinde ne aşklar filizlenmiş
Meydan okuyordu hayata
Yıllar yılı sevgi ile beslenmiş

O,bahçeli,tek katlı bir evdi
Her taşına yetimler emek vermiş
Tepede ,tek başına soğukta
Apartmanlara göğsünü germiş

O, Üsküdar’da sevdiğim evdi
Onu anneme, annesi vermiş
Şimdi yalnız, suskun duruyor bomboşlukla
Güzelliği ,sıcaklığı meğer bizleymiş...