Mevsimsiz kaldım

Gönlüme solgun baharların hazin rengi mi düştü
Neydi o hâl, hangi fasıl , gerçek mi, yoksa bir düş mü?

Sandım hep o mevsim sürecek , gül bahar olacaktı
Heyhat kaçış yok, elbet yüzüme yıllar dolacaktı

İnerken gönlüme Eylülle gelen sisli o perde
Asude çocukluk, deli gençlik , ilkbaharım nerde

Gün solacak , ten solacak, elbet hazan olacaktı
Sandım ki o ruh hiç solmayacak hep genç kalacaktı

Erdi zaman geldi bir anda o malum acı veda
Bilmem ki bıraktım mı acep ardımda bir hoş seda

Cansız bir dal gibi mahzun ve mevsimsiz kalakaldım
Artık toprakla haşrolacak kurumuş bir yapraktım