Çık kendinden

Gönül viran dedi aşık, kırdı rüzgâr dalımı

Geçmiş denen göz kapasan ancak bir göz dalımı

.

Kimi film şeridi der yaşanılan onca derde

Kimisi toz kondurmuyor yiğitlik var ya serde

.

Oysa adı her ne ise geçti bir ömür gitti

Teker teker çektiğimiz tespihti o da bitti

.

Uzanmış da yatıyorsun şurada bir yapıya

Taş soğukmuş, aman ne gam, ölüm gelmiş kapıya

.

Var mı çanta, çuval, torba ya da banka kasası

Kalmıyor hiç inan bana dünyalığın tasası

.

Bir hoş seda bıraktıysan kirli dünya damına

Varsa izin hayrolsun ki leke gelmez namına

.

Çık kendinden uç ve sıyrıl gör yüksekten kendini

Nokta bile değilsin sen, aş o kibir bendini

.

Hırs akıldan önde koşar sonucu hüsran olur

Çiğdem der ki geç olmadan var doğruya aşk olur

.

Aşk dediğim sanma beşer, insan yoktur özünde

Gerçek aşka varılınca kalmaz bir şey gözünde

Döke saça geçti ömür elde ne var a canım

Neticede bahar açan bir çiçektir be adım

Çiğdem Altınöz

Fotoğraf : Şifanur Özçelik Şirin