Bir akşamüstü Beyoğlu’nda Suzan’ı beklerken

Güneş batarken, gölgesi suya düşmüş dağ gibiyim

Ümitlerim uzak yol yolcusu, doğurma sancısındayım

Rahmanın rahmeti sıkıntıda gizliymiş, 

- şifa acı ilaçtadır, iç ve bekle yüreğim

Telaşlı adımlar eziyor cefakâr kaldırım taşlarını

Herkeste geç kalma korkusu, 

- ya da anlamsız bir yetişme çabası

Oysa ölüm pat diye geliyor

Ne alakası var ölümün 

-  bir akşamüstü Beyoğlu’nda Suzan’ı beklerken?

.

Kaldırım taşları ezilirken ayaklar altında, 

- kimsenin umurunda değil

Tramvaya asılmaya çalışan çocuk, 

- paketlerine derdi doldurmuş teyze,

Telefonlarında kaybolmuş gençler 

akıp gidiyor su gibi

Neden zaman akmıyor, 

- zaman dediğin tartılır mı?

Ezilen taşların canı acır mı?

Boyası dökük, külüstür bir arabadan 

Orhan Gencebay sesleniyor hüzünlü

Ya evde yoksan?

.

Kendimle vuruşuyorken öylece, 

-  aklımdan neler de geçiyor

Güvercinler iniyor yorgun taşlara, 

-  dilenciler peçete kutusunda

Tanıdığım şehrin tanımadığım insanları,

- her biriniz gelip geçerken gözümden,

- ömrüm tükeniyor

Beklemek öldürür mü?

.

Sarı, kıvırcık saçlı kadın adres soruyor

- lahmacun kokulu bir adama, elleri cebinde

Okulu kırmış liseli kızlar kıvırtarak yürüyor, biraz işveli, nazlı

Duvarın kuytusunda oğlancık, müşteri beklemede

Üçüncü sınıf otel müşterisi zenci, 

- şu tinerci çocuk, ya da sıska esrarkeş

Hepsi bir öykünün satırcıkları gibi

Ya da yazılmamış senfonimin kaybolmuş notaları

Perde

.

Dalgalar vuruyorken sahilime, 

 - köpüklenirken yürek

Kırk yıllık hatrı olan kahvenin kokusu burnumda

Yakınlarda kurukahveci var mı acep?

Uzaktaki çalgıcı, gitar çalmakta Rodrigo’ya inat

Saçlarını atkuyruğu yapmış entel, 

melon şapkalı adam, 

tesettürlü birkaç bacı

Alkolle tütün aşk yaparken, mezede boğulmuş rakı

Kendini polis sanan belediyeci, 

piyango satıcısı

Sahte düşler sokağında tanıyan çıkar mı beni?

.

Açılmasa pencereler bu akşamüstü, 

- gözler görmese

Açlığını duyurmasa deniz yosuna, 

- kestane kokmasa hava,

Duvarlarda, “üstüne yeni bir sen giy” yazmasa

Şairler 

" kanatlarında yağmuru taşıyan kelebeği  " anlatmasa

Hele ki 

umudun kuşları vurulmasa bu akşam

Sahi, ölen ümitleri nereye gömerler?

.

Gölgeler kaçak oynuyor bu saatlerde, 

- ciğere de tütün iyi geliyor be

Şu lambası tekleyen direk gibi, 

- son ışıklarım sönüyor birer birer

Oysa 

Etna gibiydim patlamaya amade

Yokluğu butlan hükmündedir kayıtlara geçsin hâkim bey

Budur ömrün son celsesi, kırdığın kalemle avunurum

Başıma gökyüzü yağdı, bulutlarım tek bir renk

.

Çek ayağımdan iskemleyi cellat efendi 

-  ne bekliyorsun

Sanma ki gözyaşı yağmurunda boğulurum

Son ana kadar öylece, vakurla dururum

Bir akşamüstü Beyoğlu’nda Suzan’ı beklerken

Tek kurşunla aşkı vururum
.
.
.
Başlığı ödev olarak veren Yazar Jale Sancak hocama sevgi ve saygılarımla