Hatasız kul olmaz derlerdi bana
Gariptir her hata benim boynumda
Herkes sütten çıkmış ak kaşık ama
Niyeyse karası çok olanım ben
Dalları gün be gün kırılanım ben
*
Hep benim suçlarım vuruldu yüze
Her hatam kınandı, çok geldik göze
Ağır gelir oldu hançerler öze
Ayakta kuruyan o çınarım ben
İnadına yeşermeye çalışanım ben
*
Doğru derim ama sözlerim batar
Kimi bahaneyle başından atar
Olmayan ne varsa üstüne katar
Sakince çağlayan bir pınarım ben
Üstüne köprüler kurulanım ben
*
Kimseyi kıskanmam yolum hak yolu
Günül gözüm sevgiyle , aşk ile dolu
Tamir eden benim kırılan kolu
Kendimi kendimle hep sınarım ben
Yine de üzülüp alınanım ben
*
Ne gecenin, günün hükmü kalmadı
Yüregimi serdim gören olmadı
Sevdiğim yükümü bir gün almadı
En çok da bu hale pek yanarım ben
Duygu denizinde boğulanım ben
*
İnsan dediğimiz bilmeli kıymet
Karakter güzelse, en büyük servet
Elbet anlaşılır gün gelir, elbet
Altın özündeki o oranım ben
Darası şaşmadan tartılanım ben
*
Çiğdem Altınöz,
23/01/ 2026 -Afyonkarahisar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder